Jak przestać być sztywniarą i zacząć flirtować z klasą? F. Besson, E. Amor, C. Steinlen, Randki po parysku

Odkąd zapoznałam się ze słynną filozofią prawa przyciągania, bardzo lubię przyglądać się, jak życie odpowiada na nasze pytania - sobie tylko znanym kodem, który niekiedy musimy rozszyfrowywać w pocie czoła. A niekiedy nie - odpowiedź bywa oczywista. Tak zadziało się u mnie w przypadku Randek po parysku, które przybyły do mnie w formie współpracy z Wydawnictwem Muza. Pewnie jestem sztywniarą, ale czarna magia nie jest dla mnie tak niezrozumiała jak bywa... flirtowanie. Zatem zadawałam sobie dokładnie to pytanie: jak to się robi, jak się flirtuje? Czy istnieje jakiś sensowny zbiór zasad, czy trzeba zdać się na żywioł? Brzmi to oczywiście wybitnie głupio, ale prawda jest taka, że nie każdy rodzi się z umiejętnością prowadzenia zabawnego dialogu, podszytego nutą zalotnej pikanterii. Potrzeba do tego odpowiedniej dozy pewności siebie, świadomości celu, czyli pewnego konkretu, a jednocześnie luzu i spontaniczności... Uff, to tak skomplikowane?

Jak przetrwać koniec świata? W. Chełchowski i A. Czuba, Preppersi

Zawsze masz przy sobie scyzoryk. Śledzisz na bieżąco katastrofy lokalne i światowe z przeświadczeniem, że pewnego dnia sam możesz znaleźć się w sytuacji awaryjnej. Często układasz w głowie plan, co zabrać z domu w przypadku nagłej klęski żywiołowej… To może oznaczać, że masz zadatki na preppersa!

Preppersi. Przygotowani do przetrwania! to kolejny efekt współpracy Andrzeja Czuby i Wojciecha Chełchowskiego, dziennikarzy, byłych szefów Playboya i autorów książki Militarni. Już wojskowi, czy jeszcze cywilie?. Preppersi zaś (nazwa pochodzi od ang. prepare, czyli przygotowywać się) w powszechnej świadomości, jak się wydaje, prawie nie funkcjonują, jednak ich liczba w Polsce od 7-8 lat stale rośnie. Ta książka nie będzie odkryciem dla samych preppersów, jednak może być interesująca dla wszystkich, którzy preppersami (jeszcze) nie są. Preppersi są z gatunku tych ludzi, którzy spodziewają się najgorszego, jednak nie oczekują tego biernie, chcą być gotowi na każdą ewentualność. Co to oznacza? Autorzy książki przytaczają w tym kontekście pojęcie TEOTWAWKI, czyli The End Of The World As We Know It, co oznacza koniec świata, jaki znamy. Ku zaskoczeniu wszystkich przyzwyczajonych do wizji amerykańskich szaleńców budujących dziwaczne schrony pod ziemią okazuje się, że preppersi to jednak bardzo pragmatyczni ludzie.

Czym jest sens życia według Japończyków? H. Garcia, F. Miralles, Ikigai. Japoński sekret długiego i szczęśliwego życia

Pewnego dnia spotkało się w Tokio dwóch Hiszpanów. Jeden z nich miał bzika na punkcie wszystkiego co japońskie, a także bloga i dwie książki na ten temat. Drugi, również Japonią żywo zainteresowany, na koncie posiadał kilkanaście poczytnych powieści, głównie młodzieżówek, często będących efektem współpracy autorskiej. Co mogło wyniknąć z takiego spotkania? Otóż „Ikigai. Japoński sekret długiego i szczęśliwego życia” Héctora Garcii oraz Francesca Mirallesa.

Wydawnictwo: Muza
Rok wydania: 2017
Stron: 222

Nieczęsto sięgam po poradniki, jednak ten zainteresował mnie ze względu na znane mi wcześniej pojęcie ikigai, w którego sens głęboko wierzę. Ikigai, raison d'être, sens życia – to coś na styku pasji, misji, powołania i zawodu. Jest to czynność, aktywność, którą kochasz, więc wstajesz dzięki temu każdego dnia z łóżka. Przez to, co robisz, świat staje się trochę lepszy. Poza tym istnieje szansa, że ktoś ci za to zapłaci. I wreszcie, jesteś w tym dobry. Autorzy definiują ikigai w skrócie jako „szczęście płynące z bycia stale zajętym” i w tym też upatrują przyczyny długowieczności Japończyków, zwłaszcza mieszkańców Okinawy, wyspy charakteryzującej się jednym z największych wskaźników długowieczności na świecie (tzw. niebieska strefa). To tam udali się twórcy poradnika w celu odkrycia sekretu zdrowego i szczęśliwego życia, który obiecują zdradzić swoim czytelnikom.